รถเมล์

เศรษฐศาสตร์ของเรา ฮาๆ
ขึ้นรถเมล์ช่วงนี้ประจำ คิดเอาเองว่าสมัยรัฐบาลไหนก็เหมือนกัน รถเมล์ต้องนำเข้าและคนไทยใช้อย่างแย่
ที่สำคัญมีตั๋วรถเมล์ราคาเดียวหรือคิดตามระยะทาง 
รถเมล์ร้อนราคาเดียวทำไมถึงไม่มีตั๋วต่างราคาสำหรับคนนั่งและคนยืน 
รถเมล์ปรับอากาศมีคิดราคาตามระยะทาง ทำไมไม่มีตั๋วแบบรถตู้ คิดเฉพาะปลายทางหรือให้ผู้โดยสารเหมาทั้งคัน โคตรรำคาญบริการสาธารณะบ้านๆแบบไทยๆ
ป๋มว่ามันเป็นปมเงื่อนไขทางเศรษฐศาสตร์ คนไทยเราติดยึดอนุรักษ์ของเก่าเป็นสิ่งมีค่าตามหลักของโบราณยิ่งเก่ายิ่งได้ราคาไม่คิดจะเปลี่ยนแปลง เน้นประหยัดสำหรับผู้เป็นเจ้าของไม่สนผู้บริโภคโดยเฉพาะเรื่องความปลอดภัย เห็นได้จากเอารถเก่าคละรถซื้อใหม่บริการในหลักการเดิม อนุรักษ์ประหยัด ตั๋วได้ทั้งยืนและนั่งในราคาเดียวและเน้นอัดคนเข้ารถในรอบสัญจรแออัด ไม่คิดว่า สัญจรบางเบาอัดคนเข้าไปมากแต่ออกรถถึงที่ป้ายลงไวๆ ดีกว่า ให้คนขึ้นรถเมล์แน่นคันตอนสัญจรแออัด ไม่ไปไหนไกลและเสี่ยงภัยอุบัติเหตุ เสียเวลาเสียสุขภาพยิ่งสำหรับคนจนใช้รถสาธารณะ อันนี้ไม่รวมถึงรถปรับอากาศ ทั้งกำไรและเอาเปรียบผู้บริโภคมาก ไม่มีการคืนค่าตั๋วรถตามระยะทางด้วยยิ่งไปกันใหญ่ แทนที่จะมีค่าบริการเหมารวมที่เหมาะสมสำหรับคนไม่ขับรถ และดูเป็นธรรมในเส้นทางคนหนาแน่น ความจุของรถในความปลอดภัย กับเวลาออกรถที่ทันรอบคนหนาแน่นและคนบางเบา
แต่กลับเน้นอนุรักษ์รถและประหยัดอยู่บนเส้นทางที่คนเมือง
ตามหลักเศรษฐศาสตร์ ขสมก. กำไร แต่อ้างราคาน้ำมันทำขาดทุน ผู้บริโภคขาดทุนเสมอไม่ว่าน้ำมันจะขึ้นลง เพราะคุณภาพภายในไม่ดี


เศรษฐศาสตร์ใกล้ตัว 
รถคันไหนไม่มีโลโก้แบนเนอร์โฆษณาสักป้าย แสดงว่าเขาไม่เคยทำการตลาด แม้แต่ยี่ห้อตนเองให้แพร่หลาย 

แต่ไปพบรถ มีโฆษณาตามหลักการตลาด ไปไหนต่างถิ่นใกล้ไกล มีแต่ต้องระวัง คู่อริ คู่แข่ง พุ่งชน เพราะจำได้ไม่เคยเปลี่ยนแบรนด์ที่ตัวเองบริโภค 
ไอ้รถเมล์ 

การเดินทางเริ่มต้นอีกครั้ง

มาที่ อนุสาวรีย์ ขึ้นรถเมล์ ทำไมไม่มีที่เก็บเงินอัติโนมัติและที่ตรวจบัตร ทั้งที่เมื่อคืนวาน ได้ใช่บัตรครั้งหนึ่งแล้ว. รถเมล์ในกรุงน่าจะพบบ่อย แต่ไปขึ้นใช้ที่สายสี่ นครปฐมเป็นครั้งแรกที่มี

บนรถเมล์บรรยากาศเดิมๆ

หว่าลืมบางสิ่งของบางอย่าง รีบร้อน

งานเข้า จากได้ความถนัดความรู้ที่ได้ศึกษาเป็นเสียเรื่อง ทางเดินสัมมนามีแต่ครูสอน

เหยื่อฝนตก

เหยื่อฝนตก
ขึ้นรถเมล์ สักพักฝนตกใหญ่ขณะที่อยู่บนรถโดยสารก็ได้พบเหตุการณ์หนึ่ง ผู้โดยสารจะลงรถขณะฝนตกหนักและรีบร้อนหลบฝนไม่ให้เปียกโชกเกิดเหตุทำเงินหล่นไม่ทันระวัง เป็นธนบัตรเลยไม่มีเสียง ทีแรกเห็นว่ากระเป๋ารถจะช่วยเก็บไปคืนให้ ทีแรกตะโกนเรียก แต่ผู้โดยสารไม่ได้ยิน หรือไม่รู้ตัวกระเป๋ารถก็เลยเก็บเงินนั้นไว้เอง อย่างว่าคนเรามีทั้งดีและร้ายในช่วงเวลาคับขันจะน่ากลัว ดีที่ผู้โดยสารท่านอื่นยังอยู่ในรถ และเป็นแค่แบงค์ร้อย 
ส่วนผมก็เป็นคนหนึ่งอยู่ในเหตุการณ์นั้น ไม่ได้ทักท้วงต่อว่าอะไร
เหมือนคนอื่นๆก็ไม่ได้ว่าอะไร "กระเป๋ารถเมล์"

ช่วงเวลา 18.00 น. 14 ต.ค. 

กระเป๋ารถเมล์เป็นผู้หญิงสวมแว่นตา นั่งเบาะหน้าประตูขณะเก็บเงินได้

 ขณะที่ข้าวของแพงขึ้น ใจคนเราก็เห็นแก่ตนเอง

เยาวชนรุ่นถัดไป จิตใจต้องได้รับขัดเกลาหนักขึ้นท่ามกลางกระแส ราคาสูงลิบลิ่ว

พระดำรัสในหลวง รัชกาลที่๙

 ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ